Guido Lurquin


Waarom?

Wanneer je zoals ik al een tijdje in het “milieu” zit en Nederlandstalig bent, dan zegt de naam Guido Lurquin, je ongetwijfeld wel iets. Regelmatig kwam ik deze heer online tegen op zoek naar informatie over waterlelies. Dan denk je, ooit moet ik hem eens contacteren, ik zou eens…

Guido Lurquin was mij echter te snel af, op De Tuindagen in Beervelde stond daar plots een vriendelijke mijnheer voor mijn tafeltje.  Hij kwam me proficiat wensen met mijn mooie website, ik vermoed dat ik toen al een beetje verlegen, maar toch al breed aan het glimlachen was.  Toen zei hij, “ik ben Guido Lurquin” en daar sta je dan… ik denk dat de glimlach al weer wat breder werd.
Het werd een fijne, maar iets te korte babbel.  Daarom ook, dat ik op zoek ging naar zijn contactgegevens en dit artikeltje eindelijk tot stand kwam.

Wie?

Guido Lurquin werd in 1958 geboren te Leuven en is Master in Nutrition.
Hij werkt al 20 jaar 4/5de bij de vijvergroothandel Distri Pond. Hier helpt hij in de marketing, verzorgt mee de opleidingen voor professionelen, schrijft mee aan de inhoud van de website en heeft daar zelfs zijn eigen rubriekje, Vijverprofessor.

Daarnaast werkt hij 1/5de als zelfstandige. Hij geeft o.a. bij Syntra de opleidingen vijver en schrijft artikels voor verschillende magazines.
Het schrijven voor magazines wordt natuurlijk elk jaar minder.  Oplages dalen en de uitgevers doen meer beroep op “veelschrijvers” die over om het even wat schrijven zonder kennis en her en der stukjes van het web plukken“, zegt Guido Lurquin hierover.
Gezien ik af en toe zo’n magazine ter hand neem, even doorblader en altijd terug op zijn plaats leg, moet ik hem hierin gelijk geven.  Zelden staan er nog vernieuwende artikels ivm vijvers, laat staan waterlelies in.

Wat?

in plaats van een lijstje met waterlelies, volgt hier natuurlijk een lijstje met de publicaties.

Maar ook voor lezingen kan je bij Guido Lurquin terecht!

Guido Lurquin
Waterlelies

Sinds eind jaren ’80 geeft hij tal van voordrachten, niet alleen in Vlaanderen en Wallonië, maar ook in het buitenland zoals Nederland en Italië.
Deze lezingen gaan natuurlijk over waterlelies, waterplanten, vleesetende planten en vissen.  Maar evengoed komt hij met veel enthousiasme vertellen over het oplossen van vijverproblemen of over zwemvijvers. Zelfs een reisverslag kan al eens dienst doen als lezing, natuurlijk met de nadruk op het waterleven.
Hij heeft in totaal zo’n 35 verschillende voordrachten die hij uit zijn hoed kan toveren. In de loop der jaren zag hij wel een verschuiving van lezingen voor particulieren naar die voor de professionelen.
Als je de tuinaanleggers kan onderrichten, dan ben je goed bezig, denk ik dan!

Zoals u weet ben ik niet nieuwsgierig, maar ik heb toch even gepolst naar zijn eerste lezing, ik bedoel voordracht. Het leek me een belangrijke mijlpaal in zijn professionele leven.
Deze had als titel: “Vijvers” 🙂 en het werd een volledig manueel uitgeschreven lezing.  Dat was toch de bedoeling, maar na het voorlezen van de eerste zin, ging Guido Lurquin gewoon verder zonder nog één blik op zijn papieren versie te werpen.
Spontaan denk ik dan: deze man is een geboren spreker, zelf zie ik het me niet doen!
Dit was dan ook zijn eerste en laatste voordracht die hij tekstueel had voorbereid. Goed beeldmateriaal volstaat namelijk voor hem ruimschoots als geheugensteuntje tijdens zijn shows.  Ja, soms is het bijna een show met veel animo volgens sommigen!

Waterlelies

Vijver van Guido Lurquin
Vijver van Guido Lurquin

Natuurlijk gaat het in dit kleine artikeltje ook over waterlelies!
Ik stel dan ook altijd de vraag die zoveel aan mij wordt gesteld: hoe ben je gefascineerd geraakt door waterlelies?
Bij Guido Lurquin begon de fascinatie al als kind, namelijk bij het zien van een groep waterlelies die midden in een grote vijver stonden, intrigerend en vooral ontoegankelijk voor de kleine knaap.
De allereerste vijver kwam er toen hij 5 jaar oud was, gebouwd door zijn papa. Het werd een vijver van 1,5 vierkante meter en 40 cm diep. Gezien deze in baksteen en cement was gemaakt, was deze amper waterdicht en stond er maximum 15 cm water in. Net voldoende voor stekelbaarsjes en andere visjes die hij met een schepnet ging vangen in de nabij gelegen beek. Een zelf gemaakt schepnet dan nog, bestaande uit een bezemsteel, ijzerdraad en een in twee gesneden jute zak.
Maar natuurlijk te ondiep voor een waterlelie, die kwam pas veel later.  De allereerste in zijn collectie werd, niet te verwonderen, de Nymphaea Marliacea Carnea.

Nymphaea Colorado
Nymphaea Colorado

Ondertussen telt zijn collectie 120 variëteiten, waarbij de Nymphaea Colorado nog steeds zijn favoriete waterlelie is.
Bij een collectie van 120 variëteiten vragen we ons dan toch af of er nog interesse is om de collectie nog te vergroten. Die is er zeker en vast, graag zou Guido Lurquin enkele prachtige waterlelies van Andreas Protopapas toevoegen aan zijn collectie. Tenminste, indien deze ooit beschikbaar zouden zijn, want zoals u in ons artikeltje hebt kunnen lezen, zit dat er niet direct aan te komen.
Zoals steeds polste ik ook even naar de ideale waterlelie.  Guido Lurquin zou zeker nog plaats vrij kunnen maken voor een niet al te grote, even rijkbloeiende als de Colorado maar iets onderhoudsvriendelijkere waterlelie!  Daar kunnen we natuurlijk niets tegenin brengen, ik denk dat iedereen wel geïnteresseerd is in een dergelijk toppertje 🙂

Tuinen

Gezien ik graag op reis zoveel mogelijk waterlelie-tuinen bezoek, hoor ik altijd even bij mijn geïnterviewden naar tips. Guido Lurquin kon me echter niet verder helpen, zelf heeft hij nog geen enkele botanische tuin gezien, waar de waterlelie collectie de moeite waard was.

Latour-Marliac
Latour-Marliac

Op zijn wishlist, staat in elk geval wel Latour-Marliac, ook omdat hij vind dat Joseph Bory Latour-Marliac de meest impressionante kweker is aller tijden.  Hij begon met bijna niets… en had voldoende geduld voor een doorgedreven selectie, iets wat van de meeste huidige kwekers niet kan gezegd worden, zegt hij hier zelf over.

Ik kan hem en iedereen die dit leest, een bezoekje aan Temple-sur-Lot alleen maar aanraden.  En als je dan toch al aan de Cote d’Azur bent, vraag dan gerust naar mijn volledige lijstje, want er zitten daar nog een paar pareltjes verscholen, hierover binnenkort meer!