Onzen dappere witten!
De Nymphaea tetragona is een species en dus geen gekweekte variëteit. Dit wil natuurlijk zeggen dat ze zuiver is en natuurlijk veelvuldig werd gebruikt om nieuwe kruisingen mee te maken, zoals bijv. de Nymphaea Helvola.
Er zijn wel 4 verschillende varianten van deze tetragona, afhankelijk van waar ze komt. De onze is de meest gekende, namelijk de Nymphaea tetragona Georgi, ook terug te vinden in Amerika, Canada, Finland, Japan, China, Europa en Australië.
Nymphaea tetragona: de bloem
De Nymphaea tetragona is één van die kleine pareltjes. Een dappere plant die reeds vroeg aan haar bloeiseizoen begint, hoewel ze wel elke dag opnieuw de tijd neemt om open te komen. Het is een langslaper waarvan je niet te veel moet verwachten voor de middag!
Deze prachtige, sneeuwwitte kopvormige bloem wordt zo’n 5 cm groot. Ze heeft een lichte en aangename geur, maar is absoluut niet bruikbaar als snijbloem.
De bloemen zijn meestal veelvuldig en liggen graag zachtjes op het water te zonnen.
Nymphaea tetragona: het blad
Het blad van deze waterlelie is felgroen en geeft een prachtig contrast met de bloem. Eventueel zijn er wel enkele paarse vlekken zichtbaar.
Het is een ovaal blad, met overlappende sinus, dat gemakkelijk een grootte van 7 cm bereikt.
De bladeren worden net als de bloemen niet groot maar zijn talrijk en opvallend grasgroen.
De mening van Agua
De plant kan je op een diepte plaatsen tussen de 15 en 30 cm. Het is een compacte plant die zo’n 50 à 75 cm aan wateroppervlakte inneemt.
Deze waterlelies is de kleinste winterharde waterlelie en daardoor natuurlijk zeer gegeerd. Een absolute aanrader voor terrasvijvers, tonnetjes en natuurlijk kleinere vijvers.
Wij zijn een enorme fan van deze waterlelie en jullie ook, want we kunnen veelal de vraag niet volgen.
Deze waterlelie plant zich uitsluitend voort via zaad en dit maakt haar iets moeilijker om te houden in een klassieke vijver.
De ouderplant zal namelijk nadat ze voldoende zaad heeft gegeven, volledig verdwijnen. Natuurlijk heb je dan een massa aan zaailingen, deze moeten zich echter in de vijver kunnen hechten en dat kan natuurlijk het beste wanneer je ze in een kuip op het terras hebt of wanneer je voldoende plaatsen in de vijver hebt, waar de zaadjes zich kunnen wortelen.