Royal Botanic Gardens, Kew, Richmond, Verenigd Koninkrijk, Europa
We hebben al een artikel over Kew Gardens geschreven toen we er voor de eerste keer in 2010 waren. We gingen nog eens langs in 2019 voor het EWLA Symposium en nog eens een derde keer in 2024 voor het IWGS symposium.
Het is duidelijk, Kew is één van de belangrijkste tuinen over de hele wereld, zeker wanneer je het over waterlelies hebt. Dat heeft met hun geschiedenis te maken, maar ook wel heel wat met Carlos Magdalena, the plant messiah!
3 keer hetzelfde maar toch anders
De eerste keer gingen Davy en ik met ons tweetjes, een romantisch uitje dus. De tweede maal, gingen we met onze Europese collega’s en vonden er enkele lezingen plaats. De derde keer was met de volledige internationale bende.
Het is gek hoe anders je een tuin ervaart naargelang met wie en waarom je er bent. Elke keer anders, maar daarom niet minder interessant.
Vanzelfsprekend veranderd er door de jaren heen ook heel wat in een botanische tuin. Kew in de zomer bezoeken is ALTIJD een goed idee! Er bestaan heel wat waterlelies die je nergens anders kan zien, zoals de Nymphaea Kew’s Stowaway Blues, Nymphaea Carlos Magdalena, Nymphaea Kew’s Kabuki,…
Oud nieuws
Indien u het “plantennieuws” een beetje volgt, dan heeft u waarschijnlijk wel gehoord over de diefstal van de Nymphaea thermarum in 2014. Deze diefstal werd omschreven als “plant-theft of the century” en was dus zeer groot nieuws en de politie van Londen werd ook ingeschakeld. Waarom was dit zo groot nieuws?
Omdat dit de kleinste waterlelie is en deze bijna volledig was verdwenen, totdat Carlos Magdalena de oplossing vond om de laatste nog bestaande zaadjes te kunnen laten kiemen. Dat was al heel groot nieuws onder de plantenliefhebbers, maar de diefstal maakte er helemaal een hype van. Er werd gespeculeerd dat dit een diefstal in opdracht was en er heel wat geld voor zou geboden zijn…
Geen nood, de plant is wel nooit terecht gekomen, maar er zijn er ondertussen al voldoende over de hele wereld, dus uitgestorven zal ze niet meer geraken.
Het was wel opvallend dat er nu een bord staat in Kew over boetes bij diefstal. Wees gewaarschuwd!
Nieuw nieuws!
Ja, er is in mijn ogen nog groter nieuws. In 1801 werd de eerste Victoria ontdekt door Thaddeus. Hier ging het om de Victoria amazonica. Later in 1840 werd de kleinere zus ontdekt door Alcide d’Orbigny. Twee species waren er, het enige dat we konden doen was deze te proberen kruisen om nieuwe hybrides te veredelen.
Rond 2000 ontstond eindelijk de Longwood Hybrid, een perfecte combinatie van de twee. Hierna werd er verder geëxperimenteerd, maar we moeten toegeven dat dit niet zoveel resultaten opleverde.
Tot de jaren 2020, toen kwam alles in een stroomversnelling, met de donkerkleurige Victoria Dreamer, die niet geheel natuurlijk tot stand kwam. Dat willen we wel even meegeven.
Ondertussen wordt er verder gekruist tussen de gekende soorten en ontstaan er tal van schoonheden aan de hand van Yann Mumber, zoals Victoria ‘Neverland Mumbai’. We vermoeden (weten) dat er nog heel wat zit aan te komen de volgende jaren.
Dit is al groot nieuws, maar nog straffer is de ontdekking door jawel, Carlos Magdalena, van een derde species. Deze is de grootste van allemaal en een blad kan gemakkelijk 3 meter doormeter bereiken. Deze dame werd Victoria boliviana gedoopt. En ja, wij zagen ze voor het eerst hier in Kew. We hebben al heel wat gezien, maar wat een monster is dit. Alleen daarvoor al de moeite om naar Kew te gaan.
Sommige dingen veranderen nooit
Dan hebben we het bijvoorbeeld over de collectie van Andreas Protopapas, we blijven het spijtig vinden dat zo’n mooie collectie, die enkel op 2 plaatsen te bezichtigen is, een beetje verwaarloosd wordt.
Hetzelfde met de grote vijver met al de verschillende hybrides winterharde waterlelies. De vijver was ondertussen wel volledig gereinigd, maar er waren amper planten te zien. Het blijft een werkpuntje daar. We weten dat winterharde waterlelies niet zo belangrijk zijn voor Kew en ergens is dat te begrijpen met al die schoonheden in hun serres. Maar eerlijk, winterharde waterlelies in volle bloei, zo’n 50 à 100 soorten bij elkaar, het blijft toch impressionant als je ze goed verzorgd! Het zou voor mij een meerwaarde zijn!
De vijver met Nuphar lutea is ook helemaal niet veranderd. Lekker ruig en helemaal verwilderd, maar dat vonden we toen ook al geweldig. Soms moeten dingen ook niet veranderen natuurlijk.
