Zoals u ondertussen al heel goed weet, we maken graag reizen waar zowel de echtgenoot als ik iets aan hebben. Daarom, leek Egypte ons een ideale trip, geschiedenis genoeg en ik ging natuurlijk voor de enige echte Egyptische blauwe waterlelie.
Tempels vol
Alleen, is die nog amper te vinden.
Het is in elk geval geen mythe, er zijn genoeg bewijzen van het bestaan van deze uitzonderlijke plant.
Hiernaast een foto die we namen in de Tempel van Ramses II in Abydos waarop duidelijk de Nymphaea caerulea te zien is. Deze tempel is meer dan 3000 jaar oud, toen was deze blauwe waterlelie nog royaal aanwezig aan de oevers van de Nijl.
Deze van Ramses II is één van de meest gekende, maar doorheen heel Egypte vind je afbeeldingen van deze bijzondere plant. Zoals in de Tempel van Edfu, van Karnak en Isis.
Omdat er heel veel verwarring bestaat over deze plant, geven we hier graag een aantal van de synoniemen, die mee zorgen voor de verwarring.
Blauwe lotus, Egyptische blauwe waterlelie, Heilige blauwe lotus, Heilige blauwe lelie van de Nijl, blauwe waterlelie, Egyptische lotus. Zoals u ziet, worden hier lotus en waterlelie door elkaar gebruikt. Dit is dan ook één van de redenen waarom men spreekt over de blauwe lotus.
In de Nijl
Het was niet evident om de Nymphaea caerulea te vinden, sommige botanische tuinen hadden ze wel in display, maar heel beperkt.
Men lijkt er ook helemaal niet in geïnteresseerd te zijn. In de tempels zijn ze uitvoerig aanwezig en kan iedereen ze je tonen, maar in het echt?
We vroegen meerdere Egyptenaren waar we ze nog in het wild konden zien, want dat was zo’n beetje mijn droom.
Maar, daar kon niemand op antwoorden. Het leek hen eigenlijk ook helemaal niet te interesseren.
We zijn dan ook wat verder op zoek gegaan en blijkbaar is deze waterlelie wel degelijk bijna volledig uitgestorven in haar natuurlijke habitat.
Vanzelfsprekend wilden we dan ook weten waarom.
Dit zou omwille van een combinatie van enkele factoren zijn die we hier graag even bespreken.
Eén van de meest vanzelfsprekende is, waar hebben we dat nog gehoord, de klimaatverandering.
Een andere reden is ook wel de Aswan High Dam, hoewel men dat niet altijd wil gezegd hebben. De Egyptenaren zijn fier op de dam en ze heeft hen heel veel gebracht. Maar… de dam zorgt er ook voor dat een groot deel van de natuurlijke meststoffen niet meer tot in de Nijl geraken en gevangen zitten in het Nasser meer.
Een derde reden is dat de lokale boeren geen nut zien voor deze planten en het water liever aan rijst besteden.
Een vierde reden is, en ook die kennen we hier in Europa. Het oprukken van invasieve waterplanten die de habitat verstoren en met alle ruimte en voedsel gaan lopen. Ja, u weet het wel, we spreken hier over Pistia en Eichornia.
Onze zoektocht is dus een beetje in mineur geëindigd. We hopen toch ooit haar in haar natuurlijke habitat te kunnen terugzien.
