Tongeren, België, Europa
Zeker niet de meest typische post deze, maar we kunnen er gewoon niet omheen! Als waterlelie liefhebber, moet je deze toch gezien hebben. En, het grote voordeel: je kan deze “vijver” winter en zomer bezoeken!
Eén van onze petekindjes stuurde ons een foto aan deze prachtige “lelievijver”. Zalig vinden we dat, wanneer we door hen nieuwe plekken ontdekken of gewoon de idee dat ze zo aan ons denken….
Tongeren, en nog meer het Gallo-Romeins museum stond al een tijdje op onze lijst… dus de ideale uitstap voor ons. Een beetje geschiedenis gecombineerd met waterlelies (in welke vorm dan ook). Zo zijn we allebei tevreden.
Ik ben zeer kritisch wanneer ik naar kunstwerken van waterlelies en of lotus kijk. Want, we moeten eerlijk zijn, meestal zitten die vol fouten. Een lotusbloem met een waterlelieblad of omgekeerd. En dan van die kleuren, die helemaal niet correct zijn….
Altijd verandert die euforie van mij in een vorm van teleurstelling.
Maar, u voelt het al komen, hier niet! Dit zou zomaar gewoon een representatie van een Nymphaea Gonnère kunnen zijn.
Daarnaast heeft Hans Op de Beeck ook niet gekozen voor mooie symmetrie, hij begrijpt dat in de natuur, de ene plant misschien geen bloem geeft, en de andere wel drie. Hij begrijpt dat de ene plant soms wat afgezonderd staat van de andere, dat sommige wat groter zijn,…
De correcte vorm van het blad, de mooi geplaatste nerven, de gave rand en de open sinus doen me geloven dat hij écht naar de winterharde waterlelies heeft gekeken en niet zomaar een droombeeld heeft neergezet. En, dat maakt me zo blij! Deze planten zijn al mooi genoeg, waarom zou je er dan ook iets willen aan veranderen.
En, als kers op de taart natuurlijk, de mooie reflecties. Want, geef nu toe, dat is toch één van de mooiste cadeaus van de natuur! Deze werden mogelijk gemaakt door de zwarte, blinkende stenen als vijver.
We schrijven heel graag ons eigen verhaal, maar hier gaan we toch even de uitleg op de site van de artiest gebruiken, want we willen natuurlijk zijn werk niet anders interpreteren dan bedoeld.
“Hans Op de Beeck inspireert zich op de dagelijkse werkelijkheid om de de perfecte illusie te scheppen. The Lily Pond (de Lelievijver) is een monumentale ‘levende’ sculptuur: een rechthoekige, zwarte, weerspiegelende vijver, waarop een groot aantal zachtgrijze waterleliebladeren en witte bloemen drijven. Het donkere oppervlak reflecteert voortdurend hetzij de hemel, de aanpalende Begijnhofkerk of het omliggende groen. De sculptuur wil een mijmerplek zijn, een oord voor introspectie en meditatie, een MoMeNT om de tijd even stil te laten staan.”
The Lily Pond Tongeren