Tongeren, België, Europa
Ontdekking in Tongeren: Een winterharde lelievijver
Dit is misschien niet onze meest typische blogpost, maar als waterlelie-liefhebbers konden we hier simpelweg niet omheen! Soms komt de mooiste inspiratie uit onverwachte hoek. Een van onze petekindjes stuurde ons een foto van een prachtige, wel heel bijzondere ‘lelievijver’. Niets is leuker dan via hen nieuwe plekken ontdekken, al is het alleen al het warme gevoel dat ze aan ons denken bij het zien van een waterlelie.
Aangezien Tongeren en het Gallo-Romeins Museum al een tijdje op onze bucketlist stonden, was de knoop snel doorgehakt. De ideale uitstap: een flinke dosis geschiedenis voor de één, gecombineerd met waterlelies voor de ander. Win-win!
Kritische blik op kunst
Als het op kunstwerken van waterlelies of lotussen aankomt, ben ik ontzettend kritisch. Laten we eerlijk zijn: meestal zitten ze vol botanische fouten. Een lotusbloem op een blad van een waterlelie, een bloem van een waterlelie naast een lotusblad, kleuren die helemaal niet realistisch zijn… Mijn aanvankelijke enthousiasme verandert dan al snel in een grote teleurstelling.
Maar in Tongeren gebeurde dat niet. Bij het kunstwerk The Lily Pond van Hans Op de Beeck klopte álles. Wijzelf zien er zomaar een exacte representatie van de Nymphaea Gonnère in. We vragen ons dan ook af of hij deze specifieke variëteit heeft gebruikt als inspiratie.
Perfecte imperfectie
Wat me echt raakte, is dat de kunstenaar niet heeft gekozen voor een saaie, gemaakte symmetrie. Hij begrijpt hoe de natuur werkt. In het echt geeft de ene plant nu eenmaal geen bloemen en de andere wel drie. Sommige bladeren staan gezellig samen, andere wat eenzamer en afgezonderd.
De correcte vorm van het blad, de perfect geplaatste nerven, de gave bladrand en de open sinus… Het is het ultieme bewijs dat hij écht naar winterharde waterlelies heeft gekeken in plaats van een snel droombeeld neer te zetten. En daar wordt een plantenliefhebber als ik intens vrolijk van! Waarom zou je zoiets moois veranderen als de natuur van zichzelf al perfect is?
Als kers op de taart weerspiegelt alles prachtig in de ‘vijver’. Die magnifieke reflecties — toch wel een van de mooiste cadeaus van de natuur — worden hier teweeg gebracht door een bodem van glanzende, zwarte stenen.
Het allerbeste nieuws? Deze unieke vijver bloeit altijd. Je kunt hem zowel in de winter als in de zomer bezoeken!
We schrijven heel graag ons eigen verhaal, maar hier gaan we toch even de uitleg op de site van de artiest gebruiken, want we willen natuurlijk zijn werk niet anders interpreteren dan bedoeld.
“Hans Op de Beeck inspireert zich op de dagelijkse werkelijkheid om de de perfecte illusie te scheppen. The Lily Pond (de Lelievijver) is een monumentale ‘levende’ sculptuur: een rechthoekige, zwarte, weerspiegelende vijver, waarop een groot aantal zachtgrijze waterleliebladeren en witte bloemen drijven. Het donkere oppervlak reflecteert voortdurend hetzij de hemel, de aanpalende Begijnhofkerk of het omliggende groen. De sculptuur wil een mijmerplek zijn, een oord voor introspectie en meditatie, een MoMeNT om de tijd even stil te laten staan.”
The Lily Pond Tongeren